عملیات تکمیلی کربلای5، دست یابی رزمندگان به مواضع مناسب درشلمچه



در شرایطی که هنوز عملیات کربلای پنج کاملا پایان نیافته بود، به علت تلاش های فراوان رزمندگان اسلام و خستگی ناشی از عملیات بزرگ کربلای پنج و اینکه خط جبهه در غرب نهر جاسم کامل نشده بود با سازماندهی مجدد گردان هایی که هنوز توانایی عملیاتی داشتند، برای حمله علیه نیروههای بعثی اقدام شد و خطوط و اهداف مورد نظر با عقب راندن قوای عراقی، تثبیت شد.
در عملیات غرور آفرین تکمیلی کربلای 5 ، اکثر یگانهای لشکر 27 محمد رسول الله (ص ) و لشکر سیدالشهدا علی السلام ، لشکر 14 امام‌ حسین (ع) با استعداد سه گردان، لشکر 8 نجف اشرف به استعداد سه گردان، لشکر 31 عاشورا با استعداد دو گردان، لشکر 7 ولی‌عصر با استعداد یک گردان و بسیاری ازتیپ و گردانهای مستقل رزمندگان اسلام در زیر نام یگان‌های سپاه و بسیج در این عملیات شرکت داشتند.
بر اساس طرح مانور قبل از آغاز عملیات تکمیلی کربلای 5 ، نیروهای عمل‌کننده در حد فاصل نهر جاسم و کانال زوجی از شرق به غرب در امتداد جاده شلمچه – بصره تک می‌کنند. در این عملیات، لشکر 14 امام‌حسین (ع) پس از پاکسازی موضع نونی شکل در جنوب جاده شلمچه و نیز پاکسازی جاده غرب این موضع، با لشکر 8 نجف روی چهار راه دوم الحاق می‌کند.
*** منطقه عملیات کربلای 5
منطقه عملیاتی شلمچه که در جنوب شرقی شهر مهم بصره قرار گرفته و تقریبا نزدیک ترین محور وصولی به این شهر به شمار می آید، به مناطق و محورهای زیر محدود می باشد:
از شمال، به آب گرفتگی جنوب زید.از شرق، به دژ مرزی ایران و عراق.از جنوب، به رودخانه اروند و اروند صغیر.از غرب، به کانال زوجی و شهرهای تنومه و الحارثه.
این منطقه از تعداد زیادی نهر، کانال، خاکریز، جاده وموانع طبیعی و غیر طبیعی تشکیل شده است که همه آن ها در بخش شمالی اروند قرار دارند.همچنین، آب گرفتگی های متعددی در این منطقه وجود دارند که از سوی ارتش عراق به عنوان موانعی در مقابل هر گونه نفوذ قوای جمهوری اسلامی ایجاد شده اند.
*** مراحل مقاومت یگانهای سپاه در عملیات
لشکر 8 نجف اشرف بعد از عبور از نهر جاسم به پاکسازی دو موضع نونی شکل دشمن در این منطقه می‌پردازد، سپس با لشکر 14 امام‌حسین (ع) در جناح چپ و لشکر 31 عاشورا در جناح راست الحاق خواهد کرد.
لشکر 31 عاشورا نیز بعد از تصرف دو موضع نونی شکل دشمن، باید خود را به جاده آسفالت برساند. لشکر 7 ولی عصر در شمالی‌ترین نقطه عملیات باید بعد از احداث خاکریز، موضع نونی شکل ششم سمت چپ سیل‌بند را تصرف کند.
قبل از آغاز عملیات همه یگان‌های مستقر در منطقه به مدت یک ساعت با توپخانه، ادوات، زرهی و نیز با کلیه سلاح‌های مستقر در خط به اجرای آتش ایذایی بر مواضع دشمن پرداختند.
*** عملیات از زبان راوی و رزمنده سپاه
به گزارش لطف‌الله‌زادگان راوی قرارگاه نیروی زمینی سپاه، با آغاز عملیات، نیروهای لشکر 8 نجف اشرف موفق شدند در ساعت اولیه بعد از شکستن خط و انهدام دشمن، خود را به جاده آسفالت بصره برسانند و با تصرف مواضع نونی شکل دوم و سوم دشمن، به اهداف از پیش تعیین‌شده دست یابند و به احداث خاکریزی از جناح چپ تا چهار راه جاده آسفالت (انتهای نونی شکل سوم) و از جناح راست تا نهر جاسم بپردازند.
نیروهای این لشکر باید بر اساس طرح مانور، از جناح چپ با نیروهای لشکر 14 امام حسین (ع) و از جناح راست با نیروهای لشکر 31 عاشورا الحاق کنند، اما لشکر 14 امام‌حسین (ع) با وجود موفقیت در مراحل اولیه، براثر مقاومت شدید دشمن در چهار راه آسفالت، تا آخرین ساعات شب اول عملیات نتوانست از آن محور به چهار راه برسد و با لشکر 8 الحاق کند.
لشکر 31 عاشورا نیز تا آخرین ساعات فقط یک موضع نونی شکل دشمن را تصرف کرده‌ است و نتوانسته از جناح چپ با نیروهای لشکر 8 الحاق کند. اما کوشش نیروهای آن تا آخرین ساعات شب نخست عملیات برای الحاق ادامه داشت.
از سوی دیگر، نیروهای لشکر 7 ولی‌عصر نیز موفق شدند براساس طرح مانور، ضمن احداث خاکریز، پشت آن استقرار یابند. این خاکریز از سمت چپ به نهر جاسم و از سمت راست به انتهای نونی شکل ششم می‌رسد.
این عملیات تا استقرار نیروهای رزمندگان اسلام بر جاده شلمچه – بصره و پاک‌سازی چهار راه این جاده و تصرف مواضع نونی شکل دوم تا ششم انجامید و نیروهای عملیاتی با احداث خاکریز به مقابله با پاتک‌های دشمن پرداختند.
به این ترتیب، مرحله اول عملیات تکمیلی عملیات کربلای5 با موفقیت به پایان رسید و واحدهای ضدزره با استقرار در خطوط پدافندی جدید، آماده مقابله با پاتک‌های دشمن و شکار تانک‌ها و نفربرهای او گردیدند.
در این عملیات رزمندگان سپاه اسلام با 30 گردان پیاده در برابر نیروهای بعثی به استعداد 80 گردان پیاده ، زرهی ، مکانیزه و کماندویی و 10 گردان توپخانه یورش برده و مقاومت بزرگی را به نمایش گذاشتند.
*** اهداف عملیات
یکی از اهداف این عملیات ، ترمیم خطوط خودی در غرب نهر جاسم جهت تکمیل عملیات کربلای 5 از سوی سپاه و بسیج بود.
در راس‌ اهداف‌ عملیات‌ تکمیلی، پنج‌ هدف‌ عمده‌ از جمله «تکمیل‌ و ترمیم‌ خط‌ پدافندی‌ خودی‌ در نهر جاسم؛ توسعه‌ و تثبیت‌ نهایی‌ سر پل‌ منطقه‌ غرب‌ نهر جاسم‌ و پیشروی‌ عمده‌ به‌ سوی‌ کانال‌ زوجی، تصرف‌ مجدد سرپل‌ غرب‌ کانال‌ ماهی‌ و گرفتن‌ جناح‌ اساسی‌ از دشمن، حضور موثر و تهدید منطقه‌ استراتژیک‌ شرق‌ کانال‌ زوجی و انهدام‌ بخشی‌ وسیع‌ از امکانات‌ و نفرات‌ دشمن» قرار داشت .
عراق بیش از 10 هزار نفر از نیروهای خود را در این عملیات تلفات داد .
و این در حالی است که در کل درعملیات‌ کربلای‌5 بیش‌ از80 فروند هواپیما ،700 دستگاه‌ تانک‌ و نفربر،250 قبضه‌ توپ‌ صحرایی‌ و ضدهوایی، صدها قبضه‌ انواع‌ ادوات‌ نیمه‌ سنگین،1500 دستگاه‌ خودرو، دستگاه‌ انواع‌ ادوات‌ مهندسی‌- رزمی، مقدار زیادی‌ سلاح‌ سبک‌ و مهمات‌ دشمن‌ منهدم‌ شد.
همچنین‌ در این‌ عملیات‌81 تیپ‌ و گردان‌ مستقل‌ دشمن‌ منهدم‌ و34 تیپ‌ و گردان‌ نیز آسیب‌ کلی‌ دید، تعداد کشته‌ و زخمی‌ها و اسرای‌ عراق‌ بالغ‌ بر42 هزار و 700 تن‌ بود. علاوه‌ بر آن‌220 دستگاه‌ تانک‌ و نفربر،500 دستگاه‌ خودرو،85 قبضه‌ انواع‌ توپ، هزاران‌ قبضه‌ سلاحهای‌ سبک‌ و سنگین‌ و مقدار زیادی‌ مهمات‌ نیز به‌ غنیمت‌ نیروهای‌ خودی‌ درآمد.
*** شهدای عملیات کربلای پنج
در این‌ عملیات‌ بزرگ‌ و طولانی‌ که‌ با سنگین‌ترین‌ و بیشترین‌ پاتک‌های‌ دشمن‌ توام‌ بود، هزاران نفر از رزمندگان اسلام شهید و مجروح شدند و همچنین چندین‌ تن‌ از فرماندهان‌ و سرداران شهید سپاه و بسیج‌ از جمله شهیدان ، «حسین‌ خرازی» فرمانده‌ لشکر14 امام‌ حسین از اصفهان، «یدالله‌ کلهر» قائم‌مقام‌ لشکر27 محمد رسول‌ الله از تهران، «حجت‌الاسلام‌ والمسلمین‌ عبدالله‌ میثمی» مسؤ‌ول‌ حوزه‌ نمایندگی‌ حضرت‌ امام در قرارگاه‌ خاتم‌ الانبیأ، اسماعیل‌ دقایقی‌ فرمانده‌ لشکر9 بدر، هاشم‌ اعتمادی‌ فرمانده‌ تیپ‌ امام‌ حسن، محمدعلی‌ شاهمرادی‌ فرمانده‌ تیپ‌44 قمر بنی‌هاشم، حاج‌ قاسم‌ میرحسینی‌ قائم‌مقام‌ لشکر41 ثارالله، محمد فرومندی‌ قائم‌مقام‌ لشکر5 نصر و مهدی رضایی مجد کاپیتان تیم ملی فوتبال جوانان ایران به‌ شهادت‌ رسیدند.
*** شهیدی که روز ولادت و شهادتش در یک روز است
شهید رضایی مجد در تاریخ دهم اسفند سال 1342 متولد شد و درروز دهم اسفند 1365 در عملیات تکمیلی کربلای 5 به شهادت رسید. او کاپیتان تیم ملی جوانان ایران و عضو تیم پرسپولیس تهران بود که ‏حضور در جبهه های جنگ و دفاع از ایران اسلامی رابه ادامه فوتبال ترجیح داد.‏
مهدی رضایی مجد کاپیتان پیشین تیم ملی جوانان ایران شهیدی که از مستطیل سبز، از بوی چمن ، از پرسپولیس، از پیراهن سبز، شورت سفید و جوراب قرمز تیمِ ملی و تمامی دلخوشی های زمان جوانی دست کشید و مدال سرخ شهادت را به گردن آویخت.
آری ، زندگی کدام مان می تواند با یک تاریخ پیوند خورده باشد؛ برگه های زندگی کدام مان می تواند اینطور دقیق خط کشی شده باشد که پایش درشت نوشته باشند زاده شده در یک روز و شهید شده در یک روز.
اصلا زندگی کدام مان می تواند با یک تاریخ پیوند خورده باشد. مثلا نوشته باشند 10 اسفند، 10 اسفند دیده به جهان بگشا و 10اسفند دیده فرو بند.
تصور می کنید زندگی کدام مان می تواند اینچنین زیبا نوشته شده باشد. بدون غلط، بدون هیچ کم و کاستی، در یک روز، شاید هم در یک ساعت.
فکر می کنید زندگی کدام مان می تواند مثل مهدی و مهدی ها باشد، پر از فراز و فرودهایِ جذاب، پر از زیبایی، شاید هم چند وجهی.
چند نفر را در این دنیا می توانید پیدا کنید که جوری زندگی کرده باشند که روزهای شان هم ورزش داشته باشد هم قهرمانی. هم فوتبال داشته باشد هم جنگ. هم تیم ملی داشته باشد هم شهادت.
به جرات می شود گفت کمتر آدمی را می شود یافت. کمتر آدمی که این همه ظرافت و زیبایی را یک جا در دل زندگی جا داده باشد.
این روزها زندگی کردن سخت و عذاب آور شده. پس در روزهای نا امیدی، در روزهایی که انسان هایی مثل مهدی کمتر پیدا می شوند باید هوایِ آدم های نزدیک به او را داشت. هوای شهدا. هوای آدم هایی که انسان بودن و خدایی بودن شان را به فوتبال و تیم ملی و بازی های ملی شان ارجح بدانند.
مهدیِ داستان ما دهم اسفند شصت و پنج دنیا فانی را رها کرد و از همه چیز دست کشید. از همه ی دل خوشی ها. از برادر و خواهر و پدر و مادر. از فوتبال.
شهید مهدی رضایی مجد از همان هایی است که در برگه زندگی اش نوشتند زاده شده در یک روز و شهید شده در یک روز. بیاییم برای مهدی های سرزمین مان دعا کنیم. برای آن هایی که اینگونه وصیت نامه نوشتند؛ «با اجازه از حضور حضرت بقیه الله اعظم روحی و ارواح العالمین له الفدا و با سلام خدمت امام خمینی که جان بی ارزش این بنده بیچاره فدای او باد، چند کلامی با این دستان لرزان می نویسم: ای خدای من تو را به حسینت، تو را به زینب، تو را به زهرایت، تو را به علی ات، مرا از درب خانه ات ناامید مگردان، مرا جلوی پدران و مادران شهدا رو سیاه نکن. خانواده های شهدا بدانند که ما رهرو راه فرزندان شهیدشان هستیم. هر چند ما گناهکار هستیم اما به درگاهت آمده ایم و عجز و ناله سر می دهیم. پدر و مادرم حلالم کنید. بعد از شهادتم پیام رسان خون تمامی شهدا باشید و برای من گریه نکنید بلکه برای حضرت زهرا (س) که مادر تمامی شهداست و همچنین برای فرزند شهیدش حسن بن علی (ع) ناله کنید.»
روحش شاد و یادش گرامی
اجتمام / 1095



انتهای پیام /*